Koyulimon’dan Merhaba

Merhabalar,

“Azıcık ekşisin tadım… Azıcık koyu olsun rengim :) ”
diyerek taşındım yeni alan adıma…

Olası 404 sayfalarına karşı temkinli olunuz efen’im..
Bir iki kelâm yorumu da eksik etmeyiniz…

Henüz bir logom yok…
Hatta arada Beyaz Pano da yazabilir, aldırmayınız…

Bol keyifli yazılarda,
Görüşmek üzere :)

huşû

biraz uyusam geçer belki,
dediğim ne varsa acıtan;
geçti geçmesine de,
bana kalan umursamazlık
ve
kocaman bir uyku sorunu
oldu en sonunda…

Kadınlar Meyhanesi’nde Keyifli Bir Akşam

Geçtiğimiz hafta Yeni Rakı’nın düzenlediği Kadınlar Meyhanesi etkinliğine davetliydim. Yeni Rakı’nın eskiden her Çarşamba yapılan kadınlar matinesini yaşatmak ve hatırlatmak amacıyla düzenlediği Kadınlar Meyhanesi etkinliğinde iş, sanat, basın gibi alanlarda yer alan kadınların yanısıra bloggerlar da davetliydi.

Koştura koştura yetiştiğim etkinlikte Yeni Rakı Fasıl Ekibi ve Oryantal Didem ile eğlencemiz tatlandı. Bol bol kurtlarımızı döküp, uzun zamandır görüşemediğimiz arkadaşlar ile hasret giderdik…

Bu keyifli gece için Yeni Rakı’ya ve Zarakol ekibine teşekkürler!
Umarım tekrar görüşürüz ;)

sevie: Kayra Vintage Merlot tercih ederek biraz ayıp ettim sanırım :)

Akıllı Telefonum, Beni Nasıl Aptal Etmiş!

Durduğu yerde cızıltılar çıkarmaya başlayan iPhone’num , uzun bir süre “oha la, beni de dinlemeye almışlar” diye kasılmama neden oldu. Garanti süresinin dolmasına az bir süre kaldığı için, daha fazla kasılmayayım diye mecburen kendisini servise gönderdim.Yedek cihaz olarak dokunmatiksiz tuşlu bir telefon verdi sevgili GSM operatörüm.

Telefonun dokunmatik olmadığını anlamam 10 dakika sürdü!

Parmaklaya parmaklaya telefon kullanmaya alışan bünyem, tuşlu kullanımı bir süre reddetti. Hele o minik tuşlarla bir şeyler yazmaya çabalamak ciddi bir efor ve sabır sarfetmeme neden oldu…

Gelen ilk aramada elim ayağıma dolandı. GSM operatörün neşeli melodisini bangır bangır çalmaya devam ederken, ben gelen çağrıyı cevaplamak için telefonun başında ecel terleri döktüm.

Sessizlik!

Telefonun melodilerini kurcalamak yerine, tamamen sessize almaya karar verdim. Ancak telefonunda hiç Windows işletim sistemi görmemiş masum köylü ben, bu işlemi de 10 dakikada yapabildim. Aynı günün akşamı sevgili eşim kaloglu ilk bakışta tuşlardaki minik sessize alma kısayolunu gördü. O kadar küçük ki ilk bakışta görmemem çok doğal diye kendimi teselli ettim…

Zaman geçtikçe, aslında telefonun ne kadar sessiz olduğunu farkettim. Ne twitter mentionları, ne whatsup mesajları, ne facebook bildirimleri… Gelen çağrı ya da SMS olursa telefonda bir hareket oluyorsa, yoksa kenarda bir yerde öylece duruyordu…

Sosyalleş(eme)me

Aynı günün akşamı gittiğim toplantıda büyük çoğunluk ellerindeki telefonlarla bipbipbip mentionlaşıyor, webde geziyordu… Bense kenarda bir köşe, şarjın yüzdesini görememem ve biteceğini algılayamamam yüzünden kapanan telefonuma bakıp, “ayfonum, seni çok özledim” diye iç geçiriyordum. Her ne kadar hayatımı kolaylaştıra kolaylaştıra beni aptal durumuna soksa da… O telefonu özlüyordum…

Ne dersiniz, teknoloji akıllandıkça biz daha çok aptallaşıyor muyuz?

balık takside

Balığımız taksidedir.
Aniden bir hesaplaşma içine düşer…

sevie 7 :  Taksiciye diyim ki;”beni köşede indir. İçeri kadar girme, sen yanyoldan kaçarsın…”

sevie 13 : Yaa off, ne gerek var yaa.. 

sevie 7 : Ama orada trafik var…

sevie 13 : Ama soğuk…

sevie 7 : Direkt işine devam etsin işte..

sevie 13 : Ya adamı işi zaten trafik. Trafikte daha çok kazanıyor… Bırak allasen yaaa..

sevie 7 : iii…

Sırt sırta vermiş iki iç sese farklı bir ses karışır:

taksici : abla, seni köşede indirsem de oradan çevreyoluna çıksam?

sevie 7 : OLUUUR…

sevie 13 : LAAAAAAAAAANNNNNNNN!

ezik

ve bir gün daha ezildi,
yaptıklarım…
yapamadıklarımın yükü,
altında…

sıkıntı

ve yükledikçe sıkıntımızı
omuzlarına başkasının,
hafifler sanmıştık da,
azalan sıkıntı değil,
sabrımız oldu zamanla…